Porada lekarska rozumiana jako dialog między lekarzem a pacjentem

Porada lekarska rozumiana jako dialog między lekarzem a pacjentem

Na udzielanie porady lekarskiej, a także bardziej całościowo: na proces leczenia można spojrzeć jako na specyficzny, rządzący się swoimi prawami typ relacji między lekarzem a jego pacjentem. Uważa się, że specyfika tej leczniczej interakcji sama w sobie miewa zbawienny wpływ na poprawę stanu zdrowia cierpiącego pacjenta. Jeśli zdefiniujemy praktyczną medycynę w sposób wyłącznie mechaniczny, to osobą oddziałującą w sytuacji udzielania porady będzie tylko lekarz, który dysponuje mnóstwem metod diagnostycznych, a także sposobów leczenia, specyficznych dla konkretnych jednostek chorobowych. Osoba pacjenta jest w takim ujęciu biernym przedmiotem działań medycznych, którego jedyną powinnością jest posłuszne stosowanie się do zaleceń lekarza, przyjmowanie zaordynowanych leków i oczekiwanie na poprawę i wyleczenie. Ten układ można scharakteryzować krótko: lekarz ma leczyć, natomiast pacjent ma być leczony. Można jednak na proces leczenia patrzeć inaczej, a mianowicie jako na proces wzajemnego oddziaływania obu stron na siebie. Pacjent staje się wówczas podmiotem i zyskuje status pełnoprawnego partnera relacji, której celem jest zdrowie pacjenta. Przedmiotem oddziaływania lekarskiego jest w tym ujęciu choroba. Do osiągnięcia tego celu konieczna jest współpraca oparta na wzajemnym zaufaniu. Partnerskie potraktowanie chorego można zaliczyć do tak zwanych niespecyficznych czynników leczniczych.